This are the kind of pictures na gusto kong ipa blow up at idikit sa aming pader sa kwarto o kaya sa may sala. Minsan lang mangyari ang mga ganitong moment. Okey i’ll make kwento a little bit.

Ayaw pong magkarga ng baby ng Dad ko eversince because his afraid. Basta takot sya. So lahat ng mga apo nya (dont worry di pa ganun karami), si Baby Carl palang ang kanyang kinarga. At kung anong pwesto nila pag kinarga nya si Baby Carl ganun parin sila pag balik mo… hehehe. At nung isang araw na dala dala ko sa labas ng bahay ung camera bago ako pumunta sa work naku picture perfect hayan nakigulo ako…

Masaya lang ang feeling. Di nga naiyak si Baby pag karga ni erpat e! takot cguro.. hehe!

Nuknukan ng katamaran ang inyong abang lingkod. Alam kong nag-aantay kayo ng update sa christening ni Baby Carl at eto ako nakatunganga at di man lang nakuhang ikwento ang mga nangyari. Actually pagod lang talaga ako (bwheheh excuses)…

Anyways, naging successful po ang Baptism ni Baby Carl, isa na syang ganap na Kristyano. And the celebration is really a blast. Naku muntikan ng magka-ubusan… ng.. ng… upuan at mesa… nyhaha… diko alam san ko isasaksak mga bisita namin ni Papa P. halos sabay sabay kasi silang nagsi-datingan (at nagutom) bwhehhe joke lang…

After the mass, halos ilipad ko ang kotse patungo sa reception area dahil hindi pa namin naayos ang banner at mga balloons. Buti nalang hanep ang powers ko kami parin ang nauna… Habang inaayos ko ang banner at nililikas ni Papa P. ang mga give aways nakatingin lang sa amin si Baby Carl (bait bait di naiyak). Halos di ako magkanda ugaga, buti nalang at dumating agad ung dalwang Ninong at tinulungan kami.. yehey….

Hayun datingan na ng ma bisita. Olats dina ako nakakain. Sayang talaga yun. Counted pa naman ako tapos diko man lang natikman ang handa… nyhahah… Inuwi ko nalang ung cake. At un ang inupakan ko pag dating sa bahay.

Kakapagod. Pero Masaya. Nakaka high ang feeling. Super success… Nagdatingan ang mga dapat dumating. Merong di nakarating na may mga abiso nman. At me mga hindi dumating na wish ko nakarating sila. At merong hindi dumating na tlagang winish ko na wag nalang dumating.. bwahah ang sama ko talaga.

Sakit ng paa ko nun. Naka heels kasi ako e! ikot kami ng ikot ni Baby Carl para magpa picture sa mga bisita. Katuwa naman yun. Minsan parang nag dedebut ako pag diko hawak si Bebe at kami kami ang nag pipicturan (haller diba isama ang celebrant) bwahhaha…

Natapos ang gabi na may ngiti sa labi at makapal ang wallet ni Mudra.. bwahah… Next day sugod agad sa grocery. Me continuation handaan sa bahay nman para sa mga kumpadres at kumadres ng Lola. Diko na kc nainvite sa main reception, takot akong di kayanin ng budget (dami po kasi sila).

Sabi senyo pagod ako e! kaya yan muna ang update… pano mas nakakapagod ang mga sumunod na happenings sa buhay ko… weeeeeee

Hey Ya all! What’s up! Nagbakasyon ako di nyo ba alam? Bwahahah! Joke! Wish ko lang yun ever to have a grand vacation kahit mga isang buwan at kalahati lang. Kahit walang datung pwede basta gusto kong humilata ng kahit ilang oras. Gusto kong titigan ang mga bituin (kung meron man) namnamin ang ihip ng hangin (khit galling sa electric fan pwede na). Basta I need vacation. Pero di fede e! Malamang next year pa mangyayari un, sa 1^st birthday ni Baby Carl. Ahhh halos syam na buwan nalang pala un. Hahah! Goodluck nalang sa akin e!

Busy nga pala ako ngaung nagdaang araw kung napansin nyo. Malamang di nyo rin napansin kasi busy din kayo. It’s Baby Carl’s Christening this coming Saturday. Kaya pagod na pagod ang ate nyo kakaayos ng lahat lahat sa preparation. Salamat sa mga tumulong kung meron man… O edi salamat sa sarili ko dahil nagawa ko naman na lahat. Hehehe.

Ganito ung gagamitin ni Baby Carl sa binyag. Galing kolang to sa net, diko pa napicturan ung talagang gagamitin nya sa sobrang kabisihan ko, aba akalain mo diko nagawang I blog at kodakan ang mga bagay bagay na kelangan kong ishare. Barong ung top nya at light blue nman ung gamit nyang shorts. Kung baga sample lang yan para me design ang entry ko.

Ang tawag nman dito e Christening Gown. Hindi rin yan ung ke Baby, nenok lang din yan, pero halos me similarities nung binili ko. Ewan koba at ang daming kaek-ekan. In the middle of the program (christening mass) ipapasuot yang gown nayan (in Guam they call it “BATA”). Parang nakaugalian na nila. Kala konga pambabae lang un e! Pang boys din pala. Diko pa na research kung ano ang kahulugan ng mga bagay bagay nayan. Hindi ko alam ang koneksyon kung bakit kelangan pang mag gown ng mga boys.

Eto naman ang gagamitin na shoes ng baby. Diko na sya binili ng christening shoes, dahil baka bukas dina nya kasya. Binili kopayan online. Para medyo groovy naman napaka formal nman kasi ng mga suot- suot nila e! Naku tingin ko dalwang beses lang din nyang magagamit ito. Bukas dina nya kasya kaya papasuot ko to sa kanya kahit tulog sya. Heheh!

Dahil sa kasosyalan ng ate nyo, binilhan ko padin sya ng damit para sa reception. Sosyalerang bata. Buti nalang nahagilap ko ito sa GAP.COM. salamat sa power ng online shopping. Type na type ko talaga ito. Hay wafung wafu ang anak ko neto.

Ano attend kayo? ANtayin ko kayo ah!

Hi there everyone. Today is my 2nd Month Birthday. I’ve been growing so quickly. Mommy is just so busy this couple of days because I’ve been having my tantrums always. Hihihi.

I want all her attention. I don’t even share her to my Dad even during at night. Sorry Dad, Mom love me so much. You should understand because I’m still a baby. That’s the Only Reason. I’m Still a Baby. And I am the only apple of my Eyes of My Mommy. So maybe just be patient and just wait till i grow up a bit… hihihi